Bir Garip Deneme

Yol Hazırlığı 

Hani için hüzün dolu, dışın durgun durur. Böyle olduğun anları bilirsin içinde birikmişler var, herkese yabancısındır sadece kendinle konuşursun. Konuşursun da kendine umutsuz bir yazar olursun. Bir yel esse içindekiler taşacak aslında.  Bir sabah hersey aksi gidecek veya bir şeyini kaybedeceksin ya da biri kalbini kıracak belki böylece senin yelin esecek. Gözlerinde yaşlar akmaya başlayacak. Bir anda içinde fırtınalar kopacak sokaklarda caddeler de dolaşmaya başlayacaksın gördüğün her insana acıyacak, sen de benim gibi tutsaksın diye iç geçireceksin .  Dünya’ya yabancı gözlerle bakıp kafanı kaldırdığında gördüğün mavilik korkunç gelecek sanki benliğini çepe çevre saran bir hücre. Fırtına seni bir yere sürükleyecek. Durup bakacaksın kendin, etrafındakiler trajik gelecek: Acı insanın insana üzüntüleriyle  ürettiği kısır bir döngü. Koşuşturmaları aleyhlerine işlenen komik bir zaman.

GARİPSEME

Sonra etrafındakileri inceleyeceksin:

Etrafta çöp toplayan çocuğa da ağlamaya başlayacaksın, çocuk olamayışındaki şanssızlık ne?

İşe giden birine ağlacaksın kim için neye dayanıyor, acaba olmak istediği yer neresi? 

Gence ağlayacaksın belki yarın onu da ağlatacaklar ama  son değil haberi var mı?

Gittikçe ruhun daralacak gördüklerinden çok ardınca olabilecek görünmeyenlere odaklayacaksın. Her kötülükten kendini sorumlu tutacaksın. Bir anda hıçkırıklara boğulacaksın biri gelse sorsa sebebini ağzını açıp söyleyeceğin tonlarca şey varken aklında geçtiği an söylemekten vazgeçeceksin. Belki yorgunum dersin.

TANIŞMA 

Bi anda kendini fark edeceksin kendine seslen:
Birikmiş üzüntülerim üzenlerim hüzünlerim…Hiçbir dert diğerini küçültmez. Sizler benden siziniz. Size diyemem bak buna bu da dert mi üzülmene değmiyor.
Ama işte insanlarla beraber bu garip Dünya dayız. Ya gökyüzü sana hücre olacak ya da sana yıldızı güneşi tutacak bir sonsuzluk. Ya başta kendin olmak üzere insanlar acınacak bir mahkûm ya da rengarenk bir varlık ama içlerinde siyah da olacak bunu bil. 
Bir anda şaşıp kalacaksın . Şimdi insanlar içimdeki birikmiş üzüntülerim üzenlerim ve hüzünlerim mi yoksa her biri kendince yaşamaya çalışan bir ben mi?  İste burası dönüm noktamız trajik dediğimiz acının tarafındaki yerimizi belirleyecek:  Ya sen de insana üzüntü üreten kısır döngüde yer alacaksın.  Ya da önce olduğun yere bakacaksın orası güzel değil mi sen güzelsin kendinden bir seyler kat güzelleşir. Sonra etraftakiler bak ağlamayanlar var belki de kahkaha atanlar. Bu kahkahaya değen şeyi kendince bul ve yaşa. Hatta yaşat birine çikolatayla birine dost eliyle belki diğerine başka bir şeyle bul ve yaşat. Aleyhine islenen komik zamani bırak lehine işlenen neşeli zamanı tut. Sen güzelsin bunu her yere bulaştır. Burası Dünya sen yabancısı değilsin.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir